|
|
|
Île de Romanhe is een
vulkanisch eiland in de zuidelijke Indische Oceaan, ongeveer
1500 kilometer ten noordwesten van de Kerguelen en 2500 kilometer
zuidoostelijk van Zuid-Afrika. Het is een geïsoleerd, dunbevolkt en
bergachtig land met een overwegend koud en winderig klimaat,
ontstaan na een reusachtige voorhistorische uitbarsting. De hoogste
bergtoppen steken ruim tweeduizend meter boven zeeniveau uit. Tot
1982 was het land onder de naam Île de Boiguehenneuc een Franse
kolonie, maar op 31 december van dat jaar werd het land
onafhankelijk van Frankrijk.
Officiële naam: Républiq Île
de Romanhe
BEVOLKING BESTUUR
GEOGRAFIE EN KLIMAAT
ECONOMIE
AGL
INTERNATIONALE
ORGANISATIES
TELECOM
TIJD
VOLKSLIED EN VLAG
VLIEGVELDEN KAART
KORTE GESCHIEDENIS In 1776 deed James Cook het eiland aan en ook hij maakte melding van het merkwaardige volk dat daar zou wonen. Belangrijker was evenwel de grote rijkdom aan dierenleven in de wateren rond het eiland. Dat was het begin van een grote slachting die de gehele 19e eeuw doorging en ertoe leidde dat het bestand aan walvissen, zeehonden, pinguïns en walrussen binnen honderd jaar bijna geheel uitgeroeid werd. Er werden in de eerste helft van de 19e eeuw vooralsnog geen pogingen gedaan om het eiland te koloniseren. De voornamelijk Engelse en Amerikaanse jagers bleven zelden langer dan enkele seizoenen, schapen gedijden in het vochtige klimaat niet of werden door de Ilja Romanen, zoals de bevolking van het eiland zich noemde, gedood. De eerste min of meer vaste bewoners van Europese afkomst waren zendelingen die de Ilja Romanen wilden kerstenen. In 1860 overwinterde een kleine expeditie onder leiding van Pierre L´Augurq op Île de Boiguehenneuc en stichtte twee kleine handelsneder-zettingen, Port Napoleon en Port Augurq. In 1871 deporteerde de Franse overheid 1500 strafgevangenen naar Île de Boiguehenneuc die daar tewerk gesteld werden met de opbouw van de inmiddels tot Port de Boiguehenneuc omgedoopte stad. Later werden ook bedelaars, landlopers en andere ongewenste personen naar de kolonie gestuurd. De meeste van hen overleefden slechts enkele jaren. Pas in 1893 werd het eiland officieel bij het Franse koloniale rijk ingelijfd. De nood onder zowel de kolonisten als de Ilja Romaanse bevolking was enorm groot en rond 1900 verwachtte men dat de oorspronkelijke inwoners spoedig uit zouden sterven. De overgebleven Ilja Romanen werden gedwongen om over te gaan tot het Rooms-katholieke geloof, hun taal, zeden en oorspronkelijke religie werden verboden, maar zij stierven niet uit. In de jaren twintig en dertig vormden zij zelfs opnieuw een meerderheid. In de jaren daarna kwam er een maatschappelijke ontwikkeling op gang welke ertoe leidde dat de Ilja Romanen zich aanpasten aan de moderne tijd. Het aantal bewoners nam vanaf 1940 weer sterk toe en in 1980 telde het eiland bijna 30.000 inwoners, waarvan 2000 van Europese (voornamelijk Franse) afkomst. Vanaf 1955 hoorde Île de Boiguehenneuc tot Les Terres Australes et Antarctiques Françaises. Onder invloed van bevrijdingsbewegingen over de gehele wereld ontstond er onder de Ilja Romanen vanaf 1960 evenwel een groeiende onvrede over het Franse bewind. Men eiste erkenning van de Ilja Romaanse taal, onderwijs (en niet alleen in het Frans) en een enkeling ging zelfs zover om onafhankelijkheid te eisen. Vanaf de jaren zestig investeerde de Franse staat daarom meer in het eiland en in 1972 kreeg Île de Boiguehenneuc een grote mate van zelfbestuur. De jaren zeventig was een periode van grote maatschappelijke onrust en in 1981 leidde dit tot een kortstondige gewapende opstand, waarbij de hoofdstad Port de Boiguehenneuc door rebellen ingenomen werd en het eiland onafhankelijk verklaard werd. Na onderhandelingen met Frankrijk werd in 1982 besloten om een referendum over de status van het eiland te houden. Zeventig procent van de bevolking stemde voor onafhankelijkheid en op 31 december 1982 werd de officiële onafhankelijkheid uitgeroepen. De naam van het land werd daarbij in Île de Romanhe veranderd. Frankrijk behield evenwel een militaire basis op het eiland en bleef verantwoordelijk voor defensie. Ruim 25 jaar later is de economische situatie van het land slecht en bijna de helft van het BNP bestaat uit wat Ilja Romaanse gastarbeiders naar huis sturen. Er is enige industrie, maar velen zijn werkloos. In 2005 won een coalitie van oppositiepartijen de verkiezingen en de nieuwe regering voerde een beleid dat erop gericht was om het isolement van Île de Romanhe te breken, met grote plannen voor investeringen in 's lands infra-structuur om zo de economische ontwikkeling te stimuleren en het land maakte in die periode een snelle economische ontwikkeling door met mijnbouw, landbouw en toerisme als belangrijkste takken van de economie. Hieraan kwam in 2009, door de wereldwijde economische crisis, een abrupt einde. In datzelfde jaar kwam de nationalistische partij, die het land vanaf de onafhankelijkheid tot 2005 bestuurd had, opnieuw aan de macht en voerde het land de AGL binnen. Eind 2009 overleed ook president en "Vader des Vaderlands" Jean-François Sirkit Sept, de man die het land in 1982 naar de onafhankelijkheid leidde. |
