Île de Romanhe is een vulkanisch eiland in de zuidelijke Indische Oceaan, ongeveer 1500 kilometer ten noordwesten van de Kerguelen en 2500 kilometer zuidoostelijk van Zuid-Afrika. Het is een geïsoleerd, dunbevolkt en bergachtig land met een overwegend koud en winderig klimaat, ontstaan na een reusachtige voorhistorische uitbarsting. De hoogste bergtoppen steken ruim tweeduizend meter boven zeeniveau uit. Tot 1982 was het land onder de naam Île de Boiguehenneuc een Franse kolonie, maar op 31 december van dat jaar werd het land onafhankelijk van Frankrijk.
→ Terug naar Lidstaten

Klik hier voor nieuws uit Île de Romanhe!

Officiële naam: Républiq Île de Romanhe
Oppervlakte: 4.285 km2
Inwonertal: 65.823 (1-1-2017)
Staatsvorm: republiek
Nationale feestdagen: 31 december (onafhankelijkheidsdag)

BEVOLKING
Bevolkingsdichtheid:
15,36 inw./km2
Bevolkingsgroei: 1,7% (2016)
Gem. levensverwachting: man 65,1; vrouw 70,8 jaar
Grote steden (+ inwoners):
     Port de Boiguehenneuc (41.834)
     Port Augurq (7.278)
     La Mère à Boire (3.142)
     Pointe d'Est (2.876)
     Estilhe (2.632)
     Anse du Grand Sable (1.474)
     Mouton (1.253)
Talen: Frans, Romanhe
Analfabeten: 11%
Godsdiensten: Rooms-katholiek (95%), overig (5%)
Universiteiten: Port de Boiguehenneuc (1976)

BESTUUR
Hoofdstad:
Port de Boiguehenneuc
Bestuurlijke indeling: acht districten
Staatshoofd: president ('Azîruque d'Île de Romanhe'; Eerste van Ilja Romana)
     Aristide Faroz-Zaran (FNIR), sinds 2009, herkozen in 2011
     Jean-François Sirkit Sept (FNIR), 1997 - 2009, herkozen in 2004, overleden in functie
     Jean Bonamy (FS), 1985 - 1997; herkozen in 1990
     Jacques Urz Bolhe (FNIR), 1983 - 1985, overleden in functie
Volksvertegenwoordiging: Azemble Romanhe (65 zetels, verkiezingen eens per vier jaar; presidentsverkiezingen eens per zeven jaar). Tot 2005 en tussen 2009 en 2011 werd de regering gevormd door FNIR; tussen 2005 en 2009 bestond er een coalitieregering van URIR en FS en sinds 2011 bestaat er een coalitieregering van FNIR, URIR en FKR.
Verkiezingen: 1972, 1977, 1982 (= verkiezingen voor L'Assemblée du Département d'Île de Boiguehenneuc), 1983 (= extra verkiezingen na onafhankelijkheid), 1985, 1989, 1993, 1997, 2001,  2005, 2009, 2011
Belangrijkste partijen:
Floq Naxlopa d'Île de Romanhe (nationalistische partij van Ilja Romana), Union Républicaine d'Île Romaine (liberaal), Floq Socialiste, Floq Kamzher Romanhe (Romaanse Volkspartij)
Regeringsleiders:
     Mervin Urzine (URIR), sinds 2016
     Guillaume Keztil Surt (URIR), 2013 - 2016 (tweede termijn)
     Guimarc Bonamy (FNIR) 2011 - 2013 (interim tot november 2011)
     Aristide Faroz-Zaran (FNIR) interim, 2011
     François Thémarel-Kernès (FNIR) 2009 - 2011
     Guillaume Keztil Surt (URIR) 2005 - 2009 (eerste termijn)
     Pascal Rrokk (FNIR) 2004 - 2005
     Germain Karg (FNIR) 2004 (tweede termijn)
     Jean Urz Bolhe (FNIR) 2001 - 2004
     Germain Karg (FNIR) 1997 - 2001 (eerste termijn)
     Jean-François Sirkit Sept (FNIR) 1983 - 1997 (vier termijnen)
Minister van Buitenlandse Zaken: François Thémarel-Kernès (FKR, sinds 2014)

GEOGRAFIE EN KLIMAAT
Hoogste berg:
Piton du Soufre Fétide (2045 meter)
Grootste meer: L'Eau Bleue Reservoir
Klimaat: gematigd klimaat met neerslag in alle jaargetijden
Gem. temperatuur in januari en juli: 16,5°C, resp. 4°C
Gem. hoeveelheid neerslag: 620 mm per jaar

ECONOMIE
BNP:
€129,00 miljoen ($134,67 miljoen) (2016); €1.959,81 per capita ($2.045,94)

Munteenheid: IR Franc (1 IR Franc = €0,013)
Inflatie: 7% (2016)
Werkloosheid: 7% (2016)
Beroepsbevolking: landbouw (20%), industrie (29%), diensten (51%)
Uitvoer: grondstoffen, textiel
Invoer: olie, steenkool, technologische producten, auto's, levensmiddelen, grondstoffen
Voornaamste handelspartners: Zuid-Afrika, China, India, Australië
Voornaamste bedrijven: Union Minière Romanhe (mijnbouw), TéléRomanhe, Irtel (telecom), A.I.R. (Air d'Île de Romanhe, luchtvaart)
Toonaangevende kranten: La Dépêche d'Île de Romanhe (dagelijkse oplage 5900)

AGL
Lid sinds:
13 september 2009. Daarvoor geassocieerd lid sinds 6 september 2008
Verdragen en suborganisaties: Île de Romanhe is aangesloten bij alle suborganisaties en heeft alle verdragen ondertekend.
Periodiek: Bultin d'Île de Romanhe (40 exemplaren sinds 2004)

INTERNATIONALE ORGANISATIES
Lid van:
Verenigde Naties (1983), Afrikaanse Unie, Unesco, Unctad, WHO, FAO, ILO, OESO, IMF, Wereldbank, Verbond van Fictieve Staten, AGL
, FICT

TELECOM
Internationaal netnummer: 
+ 259
Netnummers: Port de Boiguehenneuc 010, overig 020
Internetcode: .ri
Landcode: RI

TIJD
Tijdzone:
GMT +
4

VOLKSLIED EN VLAG
Volkslied:
"Les Feux de ma Terre"
Vlag:
Rechthoekig doek met de kleuren wit, rood, blauw met daarover een groene driehoek met daarboven een gele cirkel, symboliserend het land en de zon. De drie eerstgenoemde kleuren symboliseren respectievelijk sneeuw, vuur en water.

VLIEGVELDEN
Aéroport International Jean-François Sirkit Sept (voorheen Belbenoit, Port de Boiguehenneuc)
Daarnaast is er nog een regionaal vliegveld bij Pointe d'Est

KAART

KORTE GESCHIEDENIS
Île de Romanhe werd op 27 februari 1772 door de Franse zeevaarder Charles Marc du Boisguehenneuc ontdekt. De Boisguehenneuc was in januari van dat jaar tezamen met Yves de Kerguelen-Trémarec vanuit Mauritius zuidwaarts gevaren op zoek naar het vermeende zuidelijke continent en op hun tocht hadden zij al de eilandengroep de Kerguelen ontdekt. Daar verloren de beide schepen het contact met elkaar en de Boisguehenneuc was nu op weg terug naar Mauritius toen hij opnieuw land in zicht kreeg. Hij noemde het eiland Île de Boiguehenneuc en nam het voor Frankrijk in bezitting. Hij maakte melding van talloze vuren in de bergen en in tegenstelling tot de omringende eilanden bleek Île de Boiguehenneuc niet onbewoond te zijn. Een onbekend volk hield zich in de ontoegankelijke berggebieden op waar zij volgens rapporten van de Fransen de vulkaan aanbaden en niet schroomden om eventuele vijanden in de krater te werpen. In hoeverre dit op waarheid berustte is onduidelijk, daar het handjevol Franse scheepslieden onder bevel van de Boisguehenneuc er niet in slaagde om contact met de bevolking te leggen.

In 1776 deed James Cook het eiland aan en ook hij maakte melding van het merkwaardige volk dat daar zou wonen. Belangrijker was evenwel de grote rijkdom aan dierenleven in de wateren rond het eiland. Dat was het begin van een grote slachting die de gehele 19e eeuw doorging en ertoe leidde dat het bestand aan walvissen, zeehonden, pinguïns en walrussen binnen honderd jaar bijna geheel uitgeroeid werd.

Er werden in de eerste helft van de 19e eeuw vooralsnog geen pogingen gedaan om het eiland te koloniseren. De voornamelijk Engelse en Amerikaanse jagers bleven zelden langer dan enkele seizoenen, schapen gedijden in het vochtige klimaat niet of werden door de Ilja Romanen, zoals de bevolking van het eiland zich noemde, gedood. De eerste min of meer vaste bewoners van Europese afkomst waren zendelingen die de Ilja Romanen wilden kerstenen. In 1860 overwinterde een kleine expeditie onder leiding van Pierre L´Augurq op Île de Boisguehenneuc en stichtte twee kleine handelsneder-zettingen, Port Napoleon en Port Augurq. In 1871 deporteerde de Franse overheid 1500 strafgevangenen naar Île de Boiguehenneuc die daar tewerk gesteld werden met de opbouw van de inmiddels tot Port de Boiguehenneuc omgedoopte stad. Later werden ook bedelaars, landlopers en andere ongewenste personen naar de kolonie gestuurd. De meeste van hen overleefden slechts enkele jaren. Pas in 1893 werd het eiland officieel bij het Franse koloniale rijk ingelijfd. De nood onder zowel de kolonisten als de Ilja Romaanse bevolking was enorm groot en rond 1900 verwachtte men dat de oorspronkelijke inwoners spoedig uit zouden sterven. De overgebleven Ilja Romanen werden gedwongen om over te gaan tot het Rooms-katholieke geloof, hun taal, zeden en oorspronkelijke religie werden verboden, maar zij stierven niet uit. In de jaren twintig en dertig vormden zij zelfs opnieuw een meerderheid. In de jaren daarna kwam er een maatschappelijke ontwikkeling op gang welke ertoe leidde dat de Ilja Romanen zich aanpasten aan de moderne tijd. Het aantal bewoners nam vanaf 1940 weer sterk toe en in 1980 telde het eiland bijna 30.000 inwoners, waarvan 2000 van Europese (voornamelijk Franse) afkomst.

Vanaf 1955 hoorde Île de Boiguehenneuc tot Les Terres Australes et Antarctiques Françaises. Onder invloed van bevrijdingsbewegingen over de gehele wereld ontstond er onder de Ilja Romanen vanaf 1960 evenwel een groeiende onvrede over het Franse bewind. Men eiste erkenning van de Ilja Romaanse taal, onderwijs (en niet alleen in het Frans) en een enkeling ging zelfs zover om onafhankelijkheid te eisen. Vanaf de jaren zestig investeerde de Franse staat daarom meer in het eiland en in 1972 kreeg Île de Boiguehenneuc een grote mate van zelfbestuur.

De jaren zeventig was een periode van grote maatschappelijke onrust en in 1981 leidde dit tot een kortstondige gewapende opstand, waarbij de hoofdstad Port de Boiguehenneuc door rebellen ingenomen werd en het eiland onafhankelijk verklaard werd. Na onderhandelingen met Frankrijk werd in 1982 besloten om een referendum over de status van het eiland te houden. Zeventig procent van de bevolking stemde voor onafhankelijkheid en op 31 december 1982 werd de officiële onafhankelijkheid uitgeroepen. De naam van het land werd daarbij in Île de Romanhe veranderd. Frankrijk behield evenwel een militaire basis op het eiland en bleef verantwoordelijk voor defensie.

Ruim 25 jaar later is de economische situatie van het land slecht en bijna de helft van het BNP bestaat uit wat Ilja Romaanse gastarbeiders naar huis sturen. Er is enige industrie, maar velen zijn werkloos. In 2005 won een coalitie van oppositiepartijen de verkiezingen en de nieuwe regering voerde een beleid dat erop gericht was om het isolement van Île de Romanhe te breken, met grote plannen voor investeringen in 's lands infra-structuur om zo de economische ontwikkeling te stimuleren en het land maakte in die periode een snelle economische ontwikkeling door met mijnbouw, landbouw en toerisme als belangrijkste takken van de economie. Hieraan kwam in 2009, door de wereldwijde economische crisis, een abrupt einde. In datzelfde jaar kwam de nationalistische partij, die het land vanaf de onafhankelijkheid tot 2005 bestuurd had, opnieuw aan de macht en voerde het land de AGL binnen. Eind 2009 overleed ook president en "Vader des Vaderlands" Jean-François Sirkit Sept, de man die het land in 1982 naar de onafhankelijkheid leidde.