INSULANTIS
2009: Abdij van Herfarum – Na de bekering van Insulantis tot het christendom in 1526 door Vincentius da Cunha, werd in 1568 de abdij gesticht door Herceus Abdarius I. In 1532 onstond er een nieuwe christelijke kerk in Insulantis die van mening was dat de kerkelijk leider van de christenen geen wereldlijke macht behoort te hebben. Na het Verdrag van Lateranen, waardoor het Vaticaan werd gereduceerd tot dwergstaatje, heeft de Herceïsche Kerk zich weer bij de Katholieke Kerk gevoegd, omdat zij nu geen wereldlijke macht meer had. Geheel Insulantis behoorde in de periode van 1532 tot 1929 tot de Herceïsche Kerk. De abdij wordt gezien als een historisch bouwwerk en is de oudste abdij van Insulantis en het teken van het christendom in Insulantis. Sinds de geloofscrisis van 1954 is het Katholicisme in Insulantis meestal slechts geregistreerd; in feite is men tegenwoordig atheïstisch.
2009: Populipons – De Populipons is een plaatsje in de heuvels van Aestontus. Oorspronkelijk waren het twee plaatsjes aan dezelfde kant van een beekje; Eretria en Erichtonius. In 1121 bepaalden de burgemeesters dat de dorpjes maar samengevoegd moesten worden, omdat de plaatsjes samen recht zouden hebben op een hogere school. Omdat de plaatsjes nogal in een zeer heuvelig gebied liggen, kon slechts op twee plaatsen de school gebouwd worden: ten noorden van Erichtonius of ten zuiden van Eretria. Maar de bevolking van het dorp waar de school niet zou komen, moest dus door het andere dorp, en dat vond men niet zo leuk. Zo werd door loting besloten in 1123 te beginnen met de bouw van de school in Eretria. De bevolking van Erichtonius was het daar niet mee eens, maar ging geen geweld plegen; ze gingen eigenwijs de hoofdstraat van Eretria stukmaken om een brug te bouwen. De overheid greep in en bouwde zelf de brug. Nu is het centrum van Eretria nog steeds overdekt door de brug, en sinds 1126 het oudste  winkelcentrum ter wereld. Dit werd 'de brug van het volk', en uiteindelijk werd Populipons zelfs de naam van het stadje.
2009: Porto Alexandrus – In 457 kwamen de Insulantiërs aan op Insula Alexandrus en stichtten daar Porto Alexandrus, althans op de dag erna, na de kroning van Alexandrus Tredantus. De haven van de stad is gebouwd in 461 en sindsdien onderhouden, waardoor deze haven nog steeds in goede staat is en in vrijwel originele staat, met de pakhuizen uit de 470'er jaren. Dit klassieke 'Romeinse' erfgoed wordt dus al anderhalf millennium door de Insulantiërs onderhouden: zo leeft de Romeinse cultuur nog steeds voort.
2009: Qua-moerassen – Rond het stadje Qua liggen moerassen en vele eilandjes. Het eiland van Qua is een van de drie Insulae Tiberae en er wonen niet veel mensen. Dit geeft in deze moerassen, waardoorheen maar één weg naar de plaats Qua gaat, een zeer grote biodiversiteit. Het gebied is niet open voor toeristen. Al jaren beschermt de Insulantische regering het gebied; slechts natuurwetenschappers mogen het gebied betreden. Wel zijn er enkele zijwegen waarover toeristen kunnen rijden om iets meer van het gebied te zien, maar vrijwel alles is gesloten en dat vindt men hier erg belangrijk.
2009: Templum Solis – De mythe vertelt, dat toen de eerste voorvaderen der Insulantiërs aan land kwamen in Porto Alexandrus, voor het eerst definitief hun botengroep in Cumae verlatend, de eerste nacht der Stichters, een wilde nacht was, vol donder, zonder bliksem. Toen Alexandrus Tredantus, een filosoof, 's nachts niet kon slapen, kwam er een enorme bliksemflits op een berg van een ander eiland terecht. Direct rende hij naar de geestelijke en deze vertelde dat dit het teken van Apollo was, dat hij daar zijn tempel wilde hebben. Neptunus en Apollo hebben ons in opdracht van Jupiter hier gebracht en geven ons een nieuwe kans het verkeerde geloof van het Christendom op te geven. Dit gebeurde ook; hun God beschermde hen niet tegende barbaren en alles ging goed in hun rijk todat het rijk christelijk werd. De Grote Augustus, met Apollo als persoonlijke God, werd niet door de Hemelse Heer gestraft. Zodoende leek het waar, dat de Romeinse Goden wel bestonden en achter ons stonden. De volgende dag voeren de Insulantiërs naar Tribora, en begonnen de bouw van de Templum Solis op de berg van Tribora. Na voltooiing werd Alexandrus Tredantus keizer Alexandrus I Augustus Caesar van Cumae. In 1526 werden de Insulantiërs, na vele bezoeken van Portugese handelaren op heen- en terugreis naar Canton, officieel herbekeerd tot het Christendom door de Portugese jezuïet Vincentius da Cunha.

KARSTONIA
2009: Apotekgatun, een 19^e eeuwse straat in Öras.
2009: Binnenstad van Marckfontänn – 18^e eeuws.
2009: Houten vakwerkhuizen te Järvsö.
2009: Jarlstürn – 12^e eeuwse Jarlstoren te Marckfontänn.
2009: Köngholma – koninklijk paleis te Marckfontänn.
2010: Lijfse taal.

KRONENBURG
2004: Arena – Het grote plein in Friescheburg was eertijds een klein meertje (of een grote vijver). De eigenlijke bodem an dit meertje is thans een plein dat deel uitmaakt van het grootste winkelcentrum van Kronenburg en toegang biedt tot het Friescheburgse openbaar vervoer. In 1999 werd de koepel voltooid die het plein overdekt. Op architectonisch gebied was het plein dé attractie van de stad, toen Friescheburg in 1999 Culturele Hoofdstad van de AGL was.
2004: Iris - Dit eiland is bijna ongerept. Bijna, want in de vroege achttiende eeuw stichtten kolonisten aldaar het dorpje Den Draai. Sinds de stichting is aan dit dorp nog nauwelijks iets veranderd: de huizen - er komen maar zelden gebouwen bij - worden nog steeds van hout gebouwd. Sanitaire voorzieningen bestaan er pas sinds het einde van de jaren '80. Momenteel gaat het dorp echter gebukt onder een zware bevolkingsafname: jongeren vertrekken bijna allemaal naar 'de stad' en de gemiddelde leeftijd ligt sinds 2002 boven de 50. Het eiland valt administratief onder de gemeente Dietzland; het gemeentebestuur aldaar vreest dat binnen twee decennia het dorp compleet is uitgestorven.
2004: Koninginnebruggen – Deze bruggen verbinden de stad Marianne met het Westereiland. Het zijn architectonische wonderen. Ze werden in 1951 voltooid naar een ontwerp van de Kronenburgse architect Piet Tilman (1896 - 1974).
2004: Standbeeld van Koningin Marianne – Dit standbeeld aan de noordelijke oever van het Centrale Eiland waarop Alexanderstad gebouwd is, werd onthuld in 1960 ter nagedachtenis aan de koningin die Kronenburg gedurende 74 jaar geregeerd heeft (van 1879 tot 1953). Het is ruim honderdtwintig meter hoog en kijkt uit over het centrum van de stad.
2004: Weiland van Boer Harmsen - In de negentiende eeuw weigerde een plaatselijke landbouwer op het centrale eiland, waarop het centrum van Alexanderstad gebouwd is, zich neer te leggen bij de uitbreiding van deze stad. Ondanks diverse pogingen van het gemeentebestuur om het eiland te kopen, bleef het tot op heden gevrijwaard van bebouwing. Toen in 1980 de kleindochter van boer Cornelis Harmsen, Aikje Cornelia, overleed, ging het weiland over in een stichting die het weiland verder cultiveerde en het zelfs van de gemeente gedaan kreeg om het autoverkeer om het weiland heen drastisch te beperken om het daar woonachtige vee rust te gunnen. Thans is het Weiland van Boer Harmsen een touristische attractie en waarschijnlijk de grootste kinderboerderij van Noord-Amerika.
2007: Havenkantoor van Kassel – Het dorp Kassel werd in 1749 gesticht op het gelijknamige eilandje tussen het Noordereiland en de grote eilanden van Dietzland. Het havenkantoor is één van de oudste gebouwen van het dorp; het stamt uit 1766 en is feitelijk het tweede havenkantoor. Een eerder gebouw brandde in 1759 af. Het kantoor is opgetrokken in de typische, eenvoudige kolonistenstijl uit de vroege geschiedenis van Kronenburg.
2008: Gaasterbaai - De Gaasterbaai vormt een voor Kronenburg uniek natuurgebied op het eiland Koningin Annaland: tussen de stad Zurich en het dorpje Gaast is de zee ooit via een smalle opening het land binnengestroomd, waardoor een rustige baai is ontstaan waar diverse vogels en andere diersoorten zijn neergestreken. Sinds de baai op de AGL-Erfgoedlijst is geplaatst, is de pleziervaart in de baai verboden, om de natuur verdere rust te gunnen.
2009: Watertoren van Habsburg - De bescheiden skyline van het plaatsje Habsburg in de gemeente Oranjewijk wordt in grote mate bepaald door de Habsburgse Watertoren. Deze toren werd aan het eind van de 19de eeuw gebouwd, maar werd nooit officieel in gebruik genomen als watertoren, omdat een constructiefout de toren hiervoor ongeschikt maakte. De toren stond een poos ongebruikt in het midden van het dorp, tot hij in 1932 werd gekocht door een rijk lid van de nationaal-socialistische partij (NSPK), die er een plaatselijk partijkantoor stichtte. In 1941 werd de toren door de Amerikaanse bezetters onteigend, waarna hij weer twintig jaar leegstond. In de jaren '60 werd de toren gekraakt door kunstzinnige hippies, die er keer op keer door de politie uit verwijderd werden, totdat ze in 1971 een proces tegen de locale overheid wonnen; aangezien de toren al zolang leegstond en er geen concrete plannen voor waren, mochten ze er blijven wonen. De Stichting Habsburgse Watertoren, die er nu in geslaagd is de toren op de AGL-erfgoedlijst te krijgen, is opgericht door de zoons en een dochter van twee leden van de hippie-woongroep die na een ruzie in 1994 het pand moesten verlaten.
2011: Stadhuis van Engelbert - Dit gebouw aan het Plein in Engelbert, dat overigens niet de functie van gemeentehuis heeft (want het gemeentehuis van Dietzland bevindt zich in Portus Regius), wordt in de volksmond het Sveinbjörnsráðhús genoemd, naar de vanuit IJsland naar Kronenburg geëmigreerde architect Þórólfur Sveinbjörnsson, die het in 1957 ontwierp.